<p>Nationaal Museum Bargello: de geschiedenis</p>

Nationaal Museum Bargello: de geschiedenis

451441923239

Het Bargello National Museum is het grootste museum op het gebied van Italiaanse beeldhouwkunst en tevens 's werelds meest belangrijke museum wat betreft beeldhouwkunst uit de renaissance. Hier bevinden zich meesterwerken van Michelangelo, Donatello, Ghiberti, Cellini, Giambologna, Ammannati en andere belangrijke beeldhouwers, maar ook bevindt zich hier een grote collectie toegepaste kunst.

Het Bargello Paleis is één van de oudste openbare gebouwen van  Florence, wiens oorsprong nauw verbonden is met het ontstaan van de gemeente maatschappij. Nadat Florence was opgesteld als een vrije gemeente en het aldus ook een eigen munt kon slaan, stevende het af op een grote economische groei en werd er een Burgemeester en een Kapitein van het Volk aangesteld. Daarom werd dit paleis gebouwd (ongeveer 50 jaar voor Palazzo Vecchio): als een waardige zetel voor de Kapitein van het Volk.

Het deel wat uitkijkt over via del Proconsolo is het oudste. Het project is toegeschreven door Vasari aan Lapo Tedesco, vader en meester van Arnolfo di Cambio, die bestaande gebouwen opnam in het nieuwe gebouw, zoals het paleis en de Boscoli toren, maar ook andere huizen en torens van de Florentijnse Badia.

Werkzaamheden duurden zowat een eeuw lang voort, met opeenvolgende vergrotingen zoals de bouw van de met bogen omringde binnenplaats, de trap met het balkon boven en het aanbrengen van elegante ramen. Door de jaren heen zorgden volksoproeringen, brand en natuurlijke rampen voor hevige schade aan het gebouw waardoor herhaaldelijke restauraties noodzakelijk werden.

Het paleis was het toneel van politieke gebeurtenissen waarin het Pausdom en het Keizerrijk tegenover elkaar stonden, Welfen en Ghibellijnen, het was getuige van de geleidelijke degradatie van de republikeinse instituties. In de tweede helft van de vijftiende eeuw, met de bevestiging van de hegemonie van de Medici en het verplaatsen van de politieke macht naar het Palazzo Vecchio, werd het de zetel van het Hof van Justitie en vanaf 1574, onder Cosimo I de' Medici, werd het omgebouwd tot stadsgevangenis. De "Bargello" (hoofd van de politie) arresteerde, deed ondervragingen en voerde vonnissen uit; tot vandaag de dag komt de naam van het paleis hier vandaan.

In 1786 schaftte groothertog Pietro Leopoldo de doodstraf af en de martelwerktuigen uit het gebouw werden verbrand. De gevangenis bleef in gebruik totaan het midden van de negentiende eeuw, toen het werd verhuisd naar het voormalige Murate klooster; daarna begon men met de volledige restauratie van het gebouw, onder leiding van Francesco Mazzei.

De instelling van het Nationale Museum van de Bargello vond plaats in 1865, tijdens de ceremoniële huldiging van Dante en is het resultaat van een langdurige en controversiële transformatie. Vanaf dat jaar werden vele belangrijke beeldhouwwerken van de renaissance naar het paleis verhuisd, waaronder meesterwerken van Donatello, Luca della Robbia, Michelangelo, Verrocchio en Cellini.

Tegenwoordig bevat het museum een buitengewoon groot aantal beeldhouwwerken zodat men kan stellen dat voor renaissance liefhebbers het Bargello wat betreft beeldhouwkunst is wat het Uffizi is voor schilderkunst.